17. Το ψηφιακό δίδυμο στο νέο τεχνολογικό δίκτυο – μια περίπτωση κυβερνοασφάλειας
Η χρήση των ψηφιακών διδύμων στην ασφάλεια των υπολογιστών δεν είναι καινούργια. Ιστορικά, μάλιστα, μία από τις πρώτες εφαρμογές ενός ψηφιακού διδύμου είναι η παρακολούθηση ενός πραγματικού συστήματος για ανωμαλίες που σχετίζονται με πιθανές εισβολές. Η σχετική τεχνολογία είναι σχεδόν ξεπερασμένη, καθώς γεννήθηκε και επισημοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στην περίπτωση αυτή, ο ψηφιακός δίδυμος δίνεται από ένα σύνολο κατανομών πιθανότητας των γεγονότων ενδιαφέροντος που υπολογίζονται με την παρατήρηση του πραγματικού συστήματος για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Ένας ψηφιακός δίδυμος για την ασφάλεια υπολογιστών είναι πολύ πιο πολύπλοκος από τους δίδυμους που αναπτύχθηκαν για να αντικαταστήσουν, για παράδειγμα, πειραματικές δοκιμές σε αεροδυναμική σήραγγα ή δοκιμές πρόσκρουσης. Στην πραγματικότητα, τα πιο σύνθετα προβλήματα ασφάλειας προκύπτουν από την αλληλεπίδραση μεταξύ των πραγματικών στοιχείων του συστήματος, αλλά η ασφάλεια των υπολογιστών είναι ο τυπικός τομέας όπου είναι σχεδόν αδύνατο να προβλεφθούν κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού όλες οι πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των στοιχείων από μία ή περισσότερες ενέργειες ενός επιτιθέμενου εξωτερικού ή εσωτερικού στο σύστημα.
Επομένως, η εστίαση ενός ψηφιακού διδύμου για την ασφάλεια πρέπει να αφορά τα συστατικά του πραγματικού συστήματος και τις πιθανές αλληλεπιδράσεις τους, προκειμένου να μελετηθεί η συμπεριφορά του συστήματος που δημιουργείται από τις ενέργειες του επιτιθέμενου και να τροποποιηθεί η συμπεριφορά των συστατικών και των αλληλεπιδράσεών τους.
Η προσομοίωση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε πολύ αφηρημένο επίπεδο ή να προσομοιώνει τη συμπεριφορά μεμονωμένων στοιχείων και επιτιθέμενων με μεγάλη λεπτομέρεια. Κατά συνέπεια, ένα σύστημα υπολογιστή έχει πολλά ψηφιακά δίδυμα.
Η χρήση ενός ψηφιακού διδύμου επιτρέπει τη συνεχή αξιολόγηση καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του πραγματικού συστήματος. Στην περίπτωση αυτή, οι αισθητήρες – παθητικοί, αλλά και ενεργοί, εάν το πραγματικό σύστημα μπορεί να ανεχθεί τον παραγόμενο θόρυβο – αποκτούν πληροφορίες για το πραγματικό σύστημα, τις οποίες μεταδίδουν στο σύστημα, ίσως σε ένα νέφος, το οποίο εκτελεί το ψηφιακό δίδυμο παράλληλα με την κανονική δραστηριότητα του πραγματικού συστήματος. Με τη λήψη πληροφοριών από τους αισθητήρες, ο δίδυμος ενημερώνεται αμέσως.
